UvA-logo Kaart van Zuidoost-AziŽ, 1570

Meer details: 832 kb

Verso:

Meer details: 722 kb

Indiae Orientalis, insularumque adiacentium typus.
Schaal [ca. 1:21.000.000].
[Antwerpen : Van Diest, 1570].
1 kaart : kopergravure, handgekleurd ; 32,5 x 47,5 cm, met kader 35 x 49,5 cm.
Cum privilegio.
Verso: Franse tekst, signatuur 94.
Uit: Thť‚tre de l'Univers 1587.
Van den Broecke, Ortelius atlas maps 166; Karrow, Mapmakers sixteenth century 1/68; Koeman, Atlantes Neerlandici Ort 1A-1D [48]; Meurer, Fontes 48.
* Kaartenzl 34-11-57 / 14310M [KNAG].

In 1529 hadden de Spanjaarden hun claim op de Molukken laten vallen en was de verdere exploratie en kartering van het gebied in eerste instantie een Portugese zaak geworden. Daarvůůr was er door de problemen met de lengtebepaling, steeds onenigheid geweest over waar de scheiding liep van de door de paus aan beide koloniale machten toegewezen halfronden (Verdrag van Tordesillas, 1494). De Spanjaarden richtten zich vervolgens uitsluitend op de Stille Oceaan (en Amerika). De problemen met de lengtebepaling en de beperkingen die de overheersende winden aan de zeelieden oplegden maakten het niet eenvoudig een goed overzicht van het gebied te krijgen.
Deze kaart van Zuidoost-AziŽ verscheen in een tijd dat er nog steeds grote cartografische verwarring heerste over dit deel van de aarde. Pas aan het einde van de eeuw kwam er meer informatie vrij, vooral via het werk van Petrus Plancius en Jan Huygen van Linschoten. Daarop volgde weer een tijd waarin men, in het belang van de VOC, veel geheimzinniger omging met kaarten van het gebied.
Deze kaart is geheel te herleiden tot de desbetreffende uitsnede op de wereldkaart van Mercator uit 1569. Java's zuidkust was nog onbekend en lag vlak tegenover een uitstulping van het Zuidland. Nieuw-Guinea werd verondersteld deel uit te maken van dat onbekende Zuidland. Het lag bovendien veel te ver naar het oosten, zoals Noord-Amerika teveel naar het westen uitsteekt. Decoraties verbloemen de onbekendheid met de (te kleine) Stille Oceaan.